Sociale veiligheid gaat niet over regels maar over mensen
Wie actief is binnen een volleybalvereniging, heeft vast al eens gehoord van de 4 V’s voor veiligheid. Die vier letters klinken misschien wat beleidsmatig, maar in de praktijk gaan ze over iets heel simpels: het waarborgen van een fijne sportomgeving.
Sinds 1 januari 2025 is de oproep vanuit NOC*NSF en onze bond duidelijk: we roepen onze clubs op om te voldoen aan de vier basiseisen voor sociale veiligheid. Inmiddels voldoet 53% van onze verenigingen aan de 4 V’s en als we kijken naar de verenigingen met jeugd is dat percentage zelfs 74%. Daarmee doen we het bovengemiddeld goed binnen de sportsector. Daar mogen we met recht TROTS op zijn.
Fijne plek voor iedereen
Want dit percentage is geen vinkje op een checklist. Dit is het resultaat van de inzet van betrokken bestuurders. Mensen die dit onderwerp serieus nemen, er tijd in steken naast hun werk en gezin. Bestuurders, trainers en coaches die begrijpen dat een veilige en prettige sportomgeving geen luxe is maar een basisvereiste voor plezier én presteren. We doen dit niet omdat het moet, maar omdat we het belangrijk vinden dat volleybal een fijne plek is voor iedereen.
Risico zo klein mogelijk maken
Laten we eerlijk zijn; met het voldoen aan de 4 V’s voorkomen we niet dat er iets misgaat. Incidenten volledig uitsluiten, zal ons nooit lukken. Wat we wél kunnen doen, is het risico zo klein mogelijk maken. En misschien nog belangrijker: zorgen dat we oog hebben voor wat er gaande is en weten wat we moeten doen als er toch iets speelt.
Als bond helpen we onze verenigingen daarbij door informatie te verstrekken over het onderwerp en een toolkit om clubs handvatten te geven de 4V’s op de eigen club te implementeren. We hebben een integriteitsmanager, bij wie clubs kunnen inwinnen en mee kunnen sparren in het geval van incidenten. Ook is er in onze opleidingen voor trainers en officials aandacht voor dit onderwerp.
Inspanning bestuurders
De grootste inspanning wordt echter geleverd binnen de club zelf. Ik ken ze, de bestuurders die met dit onderwerp aan de slag gaan en dag in dag uit op de club rondlopen om signalen op te vangen en onwenselijk gedrag in de kiem te smoren.
Juist dát tekent hoe serieus volleybalverenigingen dit onderwerp nemen. Het gaat niet om perfecte systemen, maar om een cultuur waarin mensen zich durven uit te spreken en waarin signalen niet worden genegeerd.
Voor mij laat dat zien waar volleybal voor staat; een sport waarin prestaties belangrijk zijn, maar nooit belangrijker zijn dan mensen. In onze sport blijven we leren, bijsturen en elkaar aanspreken. Niet omdat het beleid daarom vraagt, maar omdat dit de sportomgeving is die we elkaar gunnen.
De 4 V’s zijn geen einddoel, ze zijn het fundament. Op dat fundament bouwen we samen verder aan een sport, waar iedereen zich kan thuis voelen en welkom voelt.
Joëlle Staps is algemeen directeur van de Nevobo en laat maandelijks in een column op deze website haar licht schijnen over de ontwikkelingen in de volleybalsport en bij de volleybalbond.
